“Hij kwam niet helemaal lekker uit zijn woorden dus we gaan uitkijken naar andere sollicitanten”, zei de werkgever toen hij een terugkoppeling gaf over het sollicitatiegesprek dat hij zojuist met een zeer passende, maar minder communicatief vaardige, techneut had gevoerd. “Maar, waar heeft u dit uit opgemaakt?” vroeg ik verbaasd. “Hij wist niet zo goed waar hij over vijf jaar zou staan.” Mijn verbazing bleef groeien.

Zomaar recht uit de praktijk. Een geschikte kandidaat wordt afgewezen omdat hij of zij in een gesprek niet zo lekker uit zijn of haar woorden komt, terwijl de functie vaak toch meer om cijfers en computers, dan om mensen draait. Het gevolg van deze selectiewijze is dat de mindere kandidaten met een lekkere babbel de voorkeur krijgen boven communicatief armere vakidioten. Dat is toch krankzinnig?

Toch gebeurt het dagelijks. Soms weten werkgevers helemaal niet hoe ze een goede selectie moeten maken en vragen maar wat. Sterke punten, zwakke punten en ambities krijgen vaak de voorkeur boven de vakinhoudelijke vragen en cases die echt de passendheid voor een functie kunnen voorspellen.

Vaak vragen we maar iets, omdat het schijnbaar zo hoort. Om vervolgens een keuze te maken op basis van de onderbuik, zoals ‘aardig’ en ‘gezellig’. Het zou eigenlijk moeten gaan over afgeronde projecten, budgetten of de gedragen verantwoordelijkheden en de output hiervan, oftewel de kennis en kunde van de sollicitant. Nee, we blijven hangen in het vragen naar vaagheden en geneuzel.

Lees ook het vorige stuk van Freek: Als de ogen de spiegels van de ziel zijn, wat zegt je aannamebeleid dan over jou?

Soms moet een minder communicatief, maar wel sterke kandidaat, even op weg geholpen worden. Dat een kandidaat bij vaagheden vastloopt is echt geen indicator dat deze zijn of haar werk niet goed kan uitvoeren. Als iemand normaal 55 uur in de week alleen in een hokje zit, dan zijn de communicatieve kunsten toch geen indicatie van de passendheid op functie die enkel om cijfers en tabellen draait? En toch selecteren we ze erop.

Beste werkgever, ga gewoon eens een vakinhoudelijk gesprek met je sollicitant aan. Ga eens de diepte en de praktijk in. Ook sollicitaties afnemen is namelijk een vak!

Freek van Kraaikamp is naast columnist voor Intermediair ook actief als loopbaancoach in Amsterdam. Hij is auteur en contentspecialist in zijn eigen bedrijf FREEK. Daarnaast schreef hij zijn eerste boek Zou jij jezelf aannemen? bij Schouten & Nelissen.

Heb je vragen over dit artikel of wil je weten wat FREEK. voor jou kan betekenen? Neem dan contact op via 06 – 52 31 58 53 of e-mail naar freek@jezelfaannemen.nl